Een VLV-reportage in het hart van West-Vlaanderen
27 september 2026.
Ongeveer 1 uur en 20 minuten rijden om Ieper te bereiken. Een afstand die op een kaart misschien niet zo groot lijkt, maar die een andere betekenis krijgt wanneer je op pad gaat voor een fotografische reportage.
Want een reportage begint al vóór de eerste sprongbal.
Een nieuwe omgeving ontdekken, de parking vinden, de indeling van de sporthal begrijpen, de verlichting bekijken, de beste plaatsen om te fotograferen zoeken… maar ook kennismaken met vrijwilligers, bestuursleden, ouders, speelsters en met iedereen die een club laat leven.
Deze keer trek ik naar SKT Ieper, voor een wedstrijd in de 1e Landelijke Dames.
Niet aan de andere kant van een grens.
Gewoon in een andere provincie van mijn land van het vrouwenbasketbal: West-Vlaanderen.
En meteen bij mijn aankomst heeft Ieper al een eerste verrassing voor mij in petto.
Emma Meesseman, nog vóór ik de deur binnenstap
Je kunt er onmogelijk naast kijken.
Op de gevel van de sporthal staat een enorme muurschildering van Emma Meesseman, geboren in Ieper en een van de grote namen van de Belgian Cats, met de bal in de hand.
Het decor maakt meteen duidelijk wat hier leeft: vrouwenbasketbal heeft in deze stad een echte geschiedenis.
Emma Meesseman zette haar eerste stappen in het basketbal in Ieper, net als verschillende speelsters die later het shirt van de Belgian Cats zouden dragen.
Ik zal deze keer geen tijd hebben om Ieper zelf te bezoeken.
Mijn ontdekkingswereld wordt de sporthal.
En eigenlijk vind ik dat helemaal niet erg.
Een sporthal waar alles op zijn plaats lijkt
Voor ik mijn camera bovenhaal, neem ik altijd even de tijd om rond te kijken.
Ik loop soms even langs de cafetaria. Niet noodzakelijk om iets te drinken, maar om de sfeer op te snuiven.
In Ieper is die cafetaria bijzonder interessant: ze bevindt zich op dezelfde hoogte als de zaal en heeft een grote glazen wand, waardoor je bijna rechtstreeks met het terrein verbonden blijft.
Ik hou enorm van dit soort infrastructuur. Wanneer de cafetaria, de tribunes, het terrein en de verschillende ruimtes één geheel vormen, ontstaat er een echte harmonie.
De sporthal is prachtig en uitzonderlijk netjes.
En voor een fotograaf die een deel van zijn reportage… op de grond zittend maakt, is dat natuurlijk mooi meegenomen! 😄
Een eerste foto… die helemaal niet gepland was
IEPER B
Voor de wedstrijd Ieper – Willebroek begint, is er nog een andere wedstrijd afgelopen.
Ik zie een vrijwilligster die met haar gsm een foto van de thuisploeg maakt, met het scorebord op de achtergrond.
Een traditionele teamfoto.
Ik ken het moment: je moet snel zijn.
Ik maak me klaar en loop bijna naar haar toe om naast haar te gaan staan…
Klik.
Mijn foto is genomen.
En op hetzelfde moment gaan de speelsters die zich al begonnen terug te trekken opnieuw poseren.
Het resultaat: een prachtige teamfoto.
Die uiteindelijk een van de eerste beelden van mijn reportage zal worden.
En toch ben ik niet voor deze wedstrijd gekomen.
Ik ben hier voor de Landelijke 1.
« Excuseer, ik ben Franstalig… »
Deze eerste ontmoeting geeft me ook de kans om even te praten met Sylvana, een vrijwilligster aan de tafel.
Ik stel me in het Nederlands voor.
Ze begrijpt me perfect.
Dus, met mijn gebruikelijke voorzichtigheid:
« Excuseer, ik ben Franstalig… »
Haar antwoord doet me glimlachen:
« Ik ben lerares Frans. »
Voilà.
Eerste gesprek geslaagd. 😄
Ook dat is een reportage: soms beginnen de foto’s met een gesprek.
Wanneer je netwerk je verwelkomt in het onbekende
Daarna ontmoet ik José Goudeseune, die ik al ken via contacten en sociale media.
Het is altijd fijn om een bekend gezicht te zien wanneer je ergens komt waar je nog nooit bent geweest.
En José stelt me meteen aan iemand anders voor.
En daar staat hij…
Philip Mestdagh.
Een naam die in het Belgische basketbal meteen bekend klinkt.
Afkomstig uit Ieper was hij bondscoach van de Belgian Cats en leidde hij die gouden generatie van het Belgische vrouwenbasketbal.
En alsof dat nog niet genoeg is, wacht er nog een verrassing op het terrein:
Hanne Mestdagh.
Een andere Belgische international, die vandaag in Ieper een andere rol opneemt, tussen het spelen en het doorgeven van haar ervaring aan de jeugd.
Ik begin te begrijpen dat ik niet zomaar naar Ieper ben gekomen om een wedstrijd in de Landelijke te fotograferen.
Ik ben aangekomen op een stukje geschiedenis van het Belgische vrouwenbasketbal.
Tijd voor de wedstrijd
Na die eerste onderdompeling ben ik er klaar voor.
Eigenlijk ben ik al goed opgewarmd vóór de wedstrijd begint.
Er hangt die typische sfeer van clubs waar veel mensen elkaar kennen. De begroetingen met de scheidsrechters, de contacten rond het terrein, speelsters die elkaar kennen, vrijwilligers die precies weten wat er moet gebeuren…
Dan begint de wedstrijd.
En al snel is één ding duidelijk:
er zal tempo in zitten.
En spanning.
Ieper, pas opgeklommen naar Landelijke 1, neemt het op tegen een Willebroek dat op dit niveau meer ervaring lijkt te hebben.
Toch zie ik geen verschil dat zou rechtvaardigen om een van beide ploegen te onderschatten.
Beide kernen beschikken over speelsters die volgens mij op dit niveau thuishoren en die misschien nog verder kunnen doorgroeien richting het niveau net onder de D1.
Natuurlijk is dit de eerste keer dat ik beide ploegen zie spelen. Het zou dan ook voorbarig zijn om nu al definitieve conclusies te trekken over hun potentieel.
Maar sommige speelsters trekken vanzelf mijn aandacht.
Ieper herpakt zich… en neemt daarna de voorsprong
Het eerste kwart is voor Willebroek:
17-22.
Ieper oogt soms wat nerveus en mist een beetje controle.
In het tweede kwart maak ik mezelf een bedenking: de wedstrijd moet rustiger worden gespeeld en het vertrouwen moet terugkomen.
En Ieper reageert.
De thuisploeg wint het tweede kwart met 16-11.
Ruststand:
33-33
Alles ligt opnieuw open.
Ook in het derde kwart gaat Ieper door.
De thuisploeg wint opnieuw, dit keer met 15-12, en begint aan de laatste tien minuten met een voorsprong van drie punten:
48-45
Het scenario wordt bijzonder interessant.
Ieper heeft de wedstrijd gekeerd.
Grymonprez, Mestdagh en Degros
Bij Ieper vallen drie speelsters mij in het bijzonder op.
Nr. 12 Lisa Grymonprez, topschutter van de thuisploeg met 14 punten, is een van de speelsters die deze ploeg dragen.
Nr. 13 Hanne Mestdagh, goed voor 10 punten, brengt eveneens ervaring en het vermogen om het spel opnieuw te kalmeren wanneer de wedstrijd versnelt.
En dan is er nr. 6 Laura Degros.
Ze eindigt niet met het hoogste puntenaantal — 9 punten — maar dat is niet wat mij bij haar opvalt.
Vooral haar stabiliteit en haar spelbeheer spreken mij aan.
Ook dat is wat een reportage mogelijk maakt: verder kijken dan alleen de puntenkolom.
Willebroek geeft niet op
Omdat mijn reportage vooral gericht is op de thuisploeg, gaat mijn aandacht vanzelfsprekend minder lang naar de bezoeksters.
Toch onthoud ik twee prestaties:
Kato Aertssens, nr. 3, met 13 punten, en Elena Vielfont, nr. 8, met 12 punten.
Eléna in actie (8)
Twee speelsters die hun stempel op deze bijzonder spannende wedstrijd hebben gedrukt.
Een laatste kwart dat alles verandert
Nog tien minuten.
Ieper leidt met 48-45.
Maar het laatste kwart vertelt een ander verhaal.
Willebroek verhoogt het tempo.
Ieper maakt in de slotfase verschillende fouten, op een moment waarop het beheer van de spanning bijzonder belangrijk wordt. Die fouten leveren vrije worpen op voor de bezoeksters en Willebroek slaagt erin om geleidelijk opnieuw controle over de wedstrijd te krijgen.
Het laatste kwart gaat uiteindelijk naar Willebroek:
13-20.
En het scorebord toont:
Ieper 61 – 65 Willebroek
Een overwinning die uiteindelijk op enkele details wordt beslist.
En misschien is dat precies wat deze wedstrijd ook zo interessant maakt om te fotograferen.
Op het terrein was er intensiteit, duels, beweging en collectieve acties die bij momenten bijna deden denken aan een wedstrijd op een hoger niveau.
Een eerste ontdekking die naar meer smaakt
Na twee overwinningen om het seizoen te beginnen, incasseert Ieper dus zijn eerste nederlaag in de competitie.
Maar deze wedstrijd laat interessante dingen zien.
De volgende afspraak brengt Ieper op verplaatsing naar de Cobras Schoten-Brasschaat.
Een nieuwe gelegenheid om deze ploeg in een andere omgeving aan het werk te zien.
Voor mij was deze eerste onderdompeling vooral een kans om een club, een sporthal, mensen en een sfeer te ontdekken.
En vooral om opnieuw vast te stellen wat ik steeds vaker ontdek sinds ik het Belgische vrouwenbasketbal volg:
de grenzen tussen de verschillende niveaus zijn soms veel kleiner dan je zou denken.
Er is talent in de D1.
Maar ook net daaronder.
En soms moet je gewoon de tijd nemen om het te bekijken.
📷 De VLV-reportage
Basket SKT Ieper DSE A – Basket Willebroek DSE A
1e Landelijke Dames
📅 27 september 2026 – 17.00 uur
📍 Ieper
🏀 61 – 65
Kwartstanden: 17-22 | 16-11 | 15-12 | 13-20
Scheidsrechters: Yoery Deduytschaever & Roeland Goddaert
Coaches: Nils Vandewoestyne (Ieper) & Hamady Ly (Willebroek)
SKT Ieper
Elisabeth Boudeweel 3 · Ruth Leire 13 · Laura Degros 9 · Noor Leire 3 · Pippa Demeulenaere 2 · Diffe Vanmarcke 4 · Loes Breughe 3 · Lisa Grymonprez 14 · Hanne Mestdagh 10 · Victorine Druant 0.
Coach: Nils Vandewoestyne
Basket Willebroek
Kato Aertssens 13 · Lieze Cornelis 0 · Sam Daelemans 4 · Aroa Canete-Gomez 0 · Hélène Verstricht 9 · Elena Vielfont 12 · Ines Beaurang 11 · Marit Vloeberghs 5 · Niio Verburgt 8 · Ellen Vervoort 3.
Coach: Hamady Ly
VLV – Look at women’s basketball differently.
Eén wedstrijd, ontmoetingen, een ontdekking.
En vooral: een nieuw verhaal om in beelden te vertellen. 📷
Ieper, immersion en Landelijke : bienvenue sur une terre de basket féminin
Un reportage VLV au cœur de la Flandre-Occidentale
27 septembre 2026.
Il faut compter environ 1h20 de route pour rejoindre Ieper. Une distance qui peut sembler raisonnable sur une carte, mais qui prend une autre dimension lorsqu’on part pour réaliser un reportage photographique.
Car un reportage commence bien avant le premier coup de sifflet.
Il faut découvrir un nouvel environnement, trouver le parking, comprendre la configuration de la salle, observer l’éclairage, repérer les possibilités de placement… mais aussi rencontrer les bénévoles, les dirigeants, les parents, les joueuses et tout ce petit monde qui fait vivre un club.
Et cette fois, je pars à la découverte de SKT Ieper, pour une rencontre de 1e Landelijke Dames.
Pas de l’autre côté d’une frontière.
Simplement dans une autre province de mon pays du basket féminin : la Flandre-Occidentale.
Et dès mon arrivée, Ieper me réserve une première surprise.
Emma Meesseman, avant même de pousser la porte
Impossible de manquer la façade du club.
Une immense fresque représente Emma Meesseman, enfant d’Ieper et figure majeure des Belgian Cats, ballon en main. Le décor annonce immédiatement la couleur : ici, le basket féminin possède une véritable histoire.
Emma Meesseman a commencé son parcours à Ieper, tout comme d’autres joueuses qui ont ensuite porté le maillot des Belgian Cats. Basketball Belgium rappelle d’ailleurs que les Blue Cats Ieper ont été un véritable berceau pour plusieurs internationales belges.
Je n’aurai pas le temps de visiter Ieper cette fois.
Mon terrain de découverte sera la salle.
Et finalement, cela me convient très bien.
Une salle où tout semble avoir sa place
Avant de sortir l’appareil photo, je prends toujours quelques minutes pour observer.
Je passe parfois par la buvette. Pas nécessairement pour boire un verre, mais pour prendre l’atmosphère.
À Ieper, elle est particulièrement intéressante : située à hauteur de la salle, avec une grande baie vitrée qui permet de rester presque directement connecté au terrain.
J’apprécie énormément ce genre d’infrastructure. Lorsque la buvette, les tribunes, le terrain et les espaces de vie semblent former un seul ensemble, il y a une véritable harmonie.
La salle est magnifique et d’une propreté exemplaire.
Et pour un photographe qui passe une partie de son reportage… assis par terre, c’est plutôt appréciable ! 😄
Une première photo… qui n’était pas prévue
Avant même le début de Ieper – Willebroek, une autre rencontre vient de se terminer.
Je remarque une bénévole qui photographie l’équipe locale avec son téléphone, avec le tableau du score en arrière-plan.
Une photo traditionnelle.
Je connais la scène : il faut être rapide.
Je me prépare, je cours presque me placer à côté d’elle…
Clic.
Ma photo est prise.
Et au même moment, les joueuses qui commençaient à se retirer se remettent à poser.
Résultat : une magnifique photo d’équipe.
Elle deviendra finalement l’une des premières images de mon reportage.
Et pourtant, je ne suis pas venu photographier cette rencontre-là.
Je suis venu pour la Landelijke 1.
« Excuseer, ik ben Franstalig… »
Cette première rencontre me permet aussi d’échanger avec Sylvana, bénévole présente à la table.
Je me présente en néerlandais.
Elle me comprend parfaitement.
Alors, avec mon petit réflexe de prudence :
« Excuseer, ik ben Franstalig… »
Et sa réponse me fait sourire :
« Je suis professeur de français. »
Voilà.
Premier échange réussi. 😄
C’est aussi cela, un reportage : les photographies commencent parfois par une conversation.
Quand le réseau vous accueille dans l’inconnu
Je retrouve ensuite José Goudeseune, que je connais déjà par nos contacts et les réseaux sociaux.
C’est toujours agréable d’avoir un visage connu lorsqu’on arrive dans un endroit où l’on n’est encore jamais venu.
Et José ne tarde pas à me présenter à un autre monsieur.
Et là…
Philip Mestdagh.
Le nom parle immédiatement au monde du basket belge.
Originaire d’Ieper, il a été sélectionneur des Belgian Cats et a dirigé cette génération dorée du basket féminin belge. Basketball Belgium le présente également comme l’ancien coach des Cats et rappelle son lien avec le basket d’Ieper.
Et comme si cela ne suffisait pas, une autre surprise m’attend sur le terrain :
Hanne Mestdagh.
Une autre internationale belge, aujourd’hui présente à Ieper dans un rôle différent, entre jeu et transmission auprès des jeunes.
Je commence à comprendre que je ne suis pas simplement venu découvrir une équipe de Landelijke.
Je suis arrivé dans un morceau de l’histoire du basket féminin belge.
Place au match
Après cette première immersion, je suis prêt.
Bien échauffé, finalement, avant même le début du match.
Il y a cette ambiance particulière des clubs où beaucoup de personnes se connaissent. Les salutations avec les arbitres, Yoery Deduytschaever et Roeland Goddaert, les échanges autour du terrain, les joueuses qui se connaissent, les bénévoles qui connaissent leurs habitudes…
Puis le match commence.
Et rapidement, une chose est évidente :
il va y avoir du rythme.
Et du suspense.
Ieper, récemment montée en Landelijke 1, fait face à une équipe de Willebroek qui semble plus expérimentée à ce niveau.
Pour autant, je ne vois pas de différence qui justifierait de sous-estimer l’une ou l’autre formation.
Les deux noyaux possèdent des joueuses capables, à mon regard, d’évoluer à ce niveau et probablement de se rapprocher encore davantage du niveau juste inférieur à la D1.
Évidemment, c’est ma première rencontre avec ces deux équipes. Il serait donc présomptueux de tirer des conclusions définitives sur leur potentiel.
Mais certaines joueuses attirent naturellement mon regard.
Ieper se reprend… puis prend l’avantage
Le premier quart-temps donne l’avantage à Willebroek :
17-22.
Ieper semble parfois nerveuse et manque un peu de maîtrise.
Dans le deuxième quart, je me fais une réflexion : il faut calmer le jeu et redonner de la confiance.
Et les Ieper réagissent.
Elles remportent ce deuxième quart 16-11.
À la pause :
33-33
Tout est à refaire.
Le troisième quart confirme cette réaction.
Ieper continue sur sa lancée, remporte encore la période 15-12 et aborde les dix dernières minutes avec un avantage de trois points :
48-45
Le scénario est alors particulièrement intéressant.
Ieper a réussi à renverser la dynamique.
Grymonprez, Mestdagh et Degros
Chez Ieper, trois joueuses retiennent particulièrement mon attention.
La n°12 Lisa Grymonprez, meilleure marqueuse locale avec 14 points, est l’une des joueuses qui portent cette équipe.
La n°13 Hanne Mestdagh, avec 10 points, apporte également cette expérience et cette capacité à calmer le jeu lorsque la rencontre s’emballe.
Et puis il y a la n°6 Laura Degros.
Elle ne termine pas avec le plus gros total offensif — 9 points — mais ce n’est pas ce qui m’a marqué chez elle.
J’ai surtout apprécié sa stabilité et sa gestion du jeu.
C’est aussi cela que permet un reportage : regarder au-delà de la simple colonne des points.
Willebroek ne lâche rien
Du côté de Willebroek, mon reportage étant principalement consacré à l’équipe locale, mon regard se porte naturellement moins longtemps sur les visiteuses.
Je retiens néanmoins deux prestations :
Kato Aertssens, n°3, avec 13 points, et Elena Vielfont, n°8, avec 12 points.
Deux joueuses qui ont pesé dans cette rencontre particulièrement disputée.
Un dernier quart qui change tout
Il reste dix minutes.
Ieper mène 48-45.
Mais le dernier quart-temps va raconter une autre histoire.
Willebroek accélère.
Ieper commet plusieurs fautes dans les dernières minutes, dans une période où la gestion du stress devient particulièrement importante. Ces fautes offrent des lancers francs aux visiteuses et permettent à Willebroek de reprendre progressivement le contrôle.
Le dernier quart tourne finalement à l’avantage des visiteuses :
13-20.
Et le tableau affiche :
Ieper 61 – 65 Willebroek
Une victoire qui se joue finalement sur quelques détails.
Et c’est peut-être ce qui rend cette rencontre aussi intéressante à photographier.
Parce que sur le terrain, il y avait de l’intensité, des duels, du mouvement et des séquences collectives qui, par moments, auraient presque pu faire penser à une rencontre de niveau supérieur.
Une première découverte qui en appelle d’autres
Après deux victoires pour commencer leur saison, Ieper connaît donc sa première défaite en championnat.
Mais cette rencontre laisse entrevoir des choses intéressantes.
Le prochain rendez-vous emmènera Ieper en déplacement face aux Cobras Schoten-Brasschaat.
Une nouvelle occasion de mesurer cette équipe dans un autre environnement.
Pour ma part, cette première immersion m’aura surtout permis de découvrir un club, une salle, des personnes et une ambiance.
Et surtout de constater une nouvelle fois quelque chose que je rencontre régulièrement depuis que je parcours le basket féminin belge :
les frontières entre les niveaux sont parfois beaucoup moins grandes qu’on ne pourrait l’imaginer.
Il y a du talent en D1.
Il y en a aussi juste en dessous.
Et parfois, il suffit de prendre le temps de regarder.
📷 Le reportage VLV
Basket SKT Ieper DSE A – Basket Willebroek DSE A
1e Landelijke Dames
📅 27 septembre 2026 – 17h00
📍 Stedelijke Sporthal 1, Ieper
🏀 61 – 65
Quart-temps : 17-22 | 16-11 | 15-12 | 13-20
Arbitres : Yoery Deduytschaever & Roeland Goddaert
Coaches : Nils Vandewoestyne (Ieper) & Hamady Ly (Willebroek)
SKT Ieper
Elisabeth Boudeweel 3 · Ruth Leire 13 · Laura Degros 9 · Noor Leire 3 · Pippa Demeulenaere 2 · Diffe Vanmarcke 4 · Loes Breughe 3 · Lisa Grymonprez 14 · Hanne Mestdagh 10 · Victorine Druant 0.
Basket Willebroek
Kato Aertssens 13 · Lieze Cornelis 0 · Sam Daelemans 4 · Aroa Canete-Gomez 0 · Hélène Verstricht 9 · Elena Vielfont 12 · Ines Beaurang 11 · Marit Vloeberghs 5 · Niio Verburgt 8 · Ellen Vervoort 3.
VLV – Look at women’s basketball differently.
Un match, des rencontres, une découverte.
Et surtout, une nouvelle histoire à raconter en images. 📷